مهندس ميرگلوي بيات با تاكيد بر اينكه بر خلاف اغلب مدعيان دستيابي به تكنيك پيش بيني زمين لرزه، طي سالهاي طولاني دستيابي به اين اختراع، تمايلي به اطلاع رساني عمومي و اعلام پيش بيني زمين لرزه نداشته و معتقد است كه بايد با پرهيز از جنجالها و ادعاهاي بي اساس و نگران كننده منتظر به توسعه رسيدن كامل طرح بود، خاطر نشان كرد: ايده ساخت اين دستگاه در سال 1349 هنگامي‌كه دانشجوي دانشگاه اروميه بودم، با مطالعه نظريه هاي مختلف دانشمندان آن روز جهان درباره زلزله به ذهن من خطور كرد. اين متغير بيشتر مورد توجه دانشمندان ژاپني و آمريكايي بود و اظهار اميدواري كرده بودند كه با استفاده از آن بتوانند تا سال 1985 يعني تا 15 سال بعد، زلزله ها را در حدود نيم ساعت زودتر پيش بيني كنند؛ لذا پس از هفته ها تفكر، دستگاه اوليه را طراحي و پس از ساخت، آنرا در پستوي اتاق خوابگاهم نصب كردم. مدتي نگذشته بود كه سه زلزله بزرگ در تركيه به وقوع پيوست و اين يك موهبت الهي بود كه توانستم دستگاه را با موفقيت آزمايش كنم.

وي با بيان اينكه اساس دستگاه ابداعي مبتني بر همان ايده اوليه بوده كه با گذشت زمان تكميل‌تر شده است، تصريح كرد: دانشمندان كشورهاي چين و ژاپن و آمريكا و شايد ساير كشورها نيز روي همين پارامتر كار مي كنند، ولي روش اندازه گيري به كار رفته در اين طرح متفاوت بوده و گرافهاي حاصله از اين دستگاه نيز منحصر بفرد است.

به گفته اين پژوهشگر، قدرت دستگاه ابداعي به حدي است كه مي تواند تغييرات عامل مورد اندازه گيري را تا شعاع صدها كيلومتر بطور محسوس اندازه گيري كند؛ بنابراين براي تعيين دقيق مكان زلزله بايد دستگاههاي متعددي را در مناطق مختلف كشور نصب كرد تا بتوان با برآورد اطلاعات آنها كانون دقيق زلزله را مشخص كرد.